7.15.2017

ജീവനുള്ളവയുടെ പരസ്യമായ രഹസ്യങ്ങള്‍ - മലയാളം വാരിക





പത്ത് പെൺ കവിതകൾ എന്ന ഒരു സമ്പുടം നമ്മുടെ വായനയുടെ മുന്നിലെത്തി. ഇവയെ കവിതയെന്നു വിളിച്ചാൽ മതിയാകും. കാരണം ജൻഡർ വിവക്ഷ ഒരു പക്ഷേ നമ്മുടെ കവിത ഉപേക്ഷിക്കുന്ന ഘട്ടമാണിത്. കവിതയിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾക്കിനി ലിംഗഭേദത്തെ കണ്ടെടുക്കുക അത്ര എളുപ്പമല്ല. മാറി വരുന്ന ഈ ധാരണയ്ക്കൊപ്പം എത്താനാവാത്തവർ , 'ആണു ചെയ്യുന്ന വീരസ്യം പെണ്ണിന്നെന്താ ചെയ്താൽ ' എന്ന പത്തുകൊല്ലം മുൻപത്തെ ചോദ്യം ഇന്നലത്തെ കവിതയിൽ ഉന്നയിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്. അത് അവഗണിച്ചുകളയുകയേ നിവൃത്തിയുള്ളു.
കവിത ലിംഗനിരപേക്ഷമാവുന്നു എന്നതിനുള്ള ഏറ്റവും മികച്ച ദൃഷ്ടാന്തം കന്നി .എം. എഴുതിയ പിണങ്ങിപ്പോയ സൈക്കിളും സോണി ഡി ത്തിന്റെ ജീവനുള്ളവയുടെ പരമമായ രഹസ്യങ്ങളും സിന്ധു കെ.വി.യുടെ ചില മനിതർ, ചില നേരങ്ങളിൽ എന്നീ രചനകളുമാണ്.
ഈയ്യിടെ കന്നി എഴുതുന്ന കവിതകളുടെ ഘടന ഒരിത്തിരി സങ്കീർണ്ണമാണ്. കണ്ണാണ് കന്നിയുടെ ഇന്ദ്രിയം .കാഴ്ചയാണ് കന്നിയുടെ കല . കാഴ്ചയെ പാലറ്റിലെ വർണ്ണമെടുത്ത് കാൻവാസിൽ തേച്ചുപിടിപ്പിക്കുന്ന ക്രിയയ്ക്ക് ഒരനായാസ ചലനത്തിന്റെ അകമ്പടിയുണ്ട്. ആ അനായാസത പക്ഷേ ചിത്രത്തിന്റെ ടോട്ടാലിറ്റിയിൽ പ്രതീക്ഷിച്ചു കൂടാ. അവിടെയത് സങ്കീർണ്ണമാവാനുള്ള സാദ്ധ്യതകൾ ധാരാളമാണ്.ഈയൊരവസ്ഥ കന്നിയുടെ സമീപകാല കവിതകളുടെ പൊതു സവിശേഷതയാണ്. പിണങ്ങിപ്പോയ സൈക്കിളും വ്യത്യസ്തമല്ല. ഇവിടെയും ഒരു വാക്കിൽ നിന്ന് മറുവാക്കിലേക്കുള്ള ദൂരം അസാധാരണമായ ഒരു മാനസ ദൂരമാണ്. ആ ദൂരം അളന്നെത്താൻ നിങ്ങൾ ഒരു സൈക്കിളുരുട്ടി നടക്കേണ്ടി വന്നേക്കാം. കന്നി വാക്കിന് നൽകുന്ന ചിത്രമാനങ്ങളിലൂടെ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന സംവേദനം അത്ര സുതാര്യമല്ല. സുതാര്യത സ്ത്രീകൾ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന കലാവസ്തുക്കളുടെ പൊതു പ്രശ്നമെന്നു വരുമ്പോൾ കന്നിയുടെ ഈ നിലപാട് പരിശോധിക്കാൻ നാം ബാദ്ധ്യസ്ഥരാണ്. നിങ്ങളെങ്ങനെ എന്നെ ഭാവത്തിലേക്ക് സംക്രമിപ്പിക്കുന്നു എന്ന ചോദ്യം തന്നെയാണ് ഈ കവിതയുടെ പുതുമ .
സോണി ഡിത്തിന്റെ കവിത ലിംഗഭേദ നിരാസത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയത്തെ ആഘോഷിക്കുന്നു. ജീവൻ എന്ന ഒരൊറ്റ പദത്തിലൂന്നി നിന്നുകൊണ്ട് ആ പദത്തിന്റെ സകല സാദ്ധ്യതകളും ആരാഞ്ഞു കണ്ടെത്തുകയാണ് ഈ കവിത. ജീവിതമെന്നും മരണമെന്നും സ്ത്രീയെന്നും ഭൂമിയെന്നും ആകാശമെന്നും സ്ത്രീയെന്നും ദൈവമെന്നും ഒരുവനെന്നും ഒരുവളെന്നും നമ്മളെന്നും അത് ലിംഗബോധമായും ലിംഗഭേദമായും ഒടുവിൽ ബുദ്ധഭൂപടമെന്ന് ലിംഗ നിരാസമായും കവിതയുടെ സിരയിൽ നുരഞ്ഞുയരുന്നു. സകലതും ചിതറിത്തെറിച്ചു പോകുന്ന ഒരു കാലത്തിൽ ഒന്നും വാരിപ്പിടിക്കാനാവാതെ വാരിപ്പിടിക്കുന്നതൊന്നും സ്വന്തമല്ലെന്ന നേരറിവിനെ മുഖാമുഖം നിർത്തുന്നു ഈ കവിത . ജീവനുള്ളവക്കെന്തു രഹസ്യം ,അവ കണ്ണുമിഴിക്കുന്ന ആകാശത്തിലേക്ക് തിരിനീട്ടുന്ന എന്നല്ലാതെ എന്ന സൂഫിസമാനമായ ചിരിയാണ് ഈ കവിതയുടെ പ്രകാശം .
സിന്ധുവിന്റെ കവിത സന്ധുവിന്റെ ഇതുവരെയുള്ള കവിതയുടെ ഗ്രാഫിൽ വളർച്ചയെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന രചനയാണ്. കവിയെന്ന നിലയിൽ ക്രാഫ്റ്റിലുള്ള വൈവിധ്യവും ക്രാഫ്റ്റിൽ ഉള്ള കൈയ്യൊതുക്കവും ഒരു പക്ഷേ സിന്ധുവിനോളം ഇന്നെഴുതുന്ന പുതിയവരിൽ വിരളമാണ്.ഈ കവിതയിലെ ആദ്യ പദം ഒരു വ്യാക്ഷേപകമാണ്. ആ വ്യാക്ഷേപകമുന്നയിക്കുന്ന സ്ഫോടനം കവിതയുടെ അന്ത്യം വരെ മുഴങ്ങുന്നുണ്ട്. ഒരു നേർ പറച്ചിലിൽ ഞാനും നീയും എന്ന സംയുക്തം ഏതുലിംഗ പ്രതിനിധാനങ്ങൾ എന്ന് വ്യവച്ഛേദിക്കുക വയ്യാത്ത വിധം കവിത പെരുമാറുന്നു. അതായതാശാനേ എന്ന് കവിത വ്യവഹരിക്കുമ്പോഴും കള്ള് വിഷയമായി ഭാഷണം നീങ്ങുമ്പോഴും കവിത പുരുഷാഖ്യാന വേഷമാണെന്നു തോന്നിപ്പോകും. പക്ഷേ അതിനകത്ത് ഒരു ട്രാൻസ്ജെന്ററിനെ നമുക്ക് കാണാം. ആ കാഴ്ചയാണ് ലഹരി നൽകുന്ന ലിംഗാഭേദത്തിന്റെ ത്രസിപ്പ് അനുഭവിപ്പിക്കുന്നത്. പെണ്ണിന്റെ മദ്യപാനസദസ്സിന്റെ സദിരിലല്ല, ലഹരി സൃഷ്ടിക്കുന്ന ലിംഗാതീത സ്വത്വത്തിന്റെ തീവ്രതയിലാണ് ഇത്തരമൊരു സന്ദർഭത്തിൽ യഥാർത്ഥ ആവിഷ്കാരം സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് വായന തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ട് .
****************************************************************************************************************

7.04.2017

പ്രണയത്തിന്റെ വെയിലും നിലാവും

http://www.asianetnews.tv/magazine/love-debate-sony-dith


https://www.facebook.com/AsianetNews/posts/1968486216510244?pnref=story

ഉടലിന്റെ മിനുത്ത പാളികള്‍  കടന്നു നഗ്നമായ അതിന്റെ ആത്മാവുമായി  സംവേദിച്ച് രണ്ടുപേര്‍  ചേര്‍ന്നിരിക്കുമ്പോള്‍  യഥാര്‍ത്ഥ  പ്രണയം സംഭവിക്കുന്നു .ഏതു വാളുകൊണ്ട്  രാകി  നോക്കിയാലും പോറലെല്‍ക്കാത്ത  വജ്രമാണത് . 

ഒരു ശിലയുടെ ഉള്ളിലെ സൌന്ദര്യം  നാം  ആസ്വദിക്കുക  അത്  ശില്‍പ്പമായി പുറത്തു  വരുമ്പോഴാണ് .ഓരോ  മനുഷ്യനും  അവനവനെത്തന്നെയും മറ്റുള്ളവയേയും  ഇഷ്ടത്തോടെ  കാണാന്‍  ശ്രമിക്കുന്നത്  പ്രണയം  എന്ന  വികാരം  ഉള്ളില്‍  നിന്നും  കടഞ്ഞെടുക്കുമ്പോള്‍  ആണ് .ചുരുക്കത്തില്‍ പ്രണയമാണ്  ഒരു  ജീവിതത്തിന്റെ  വസന്തകാലം എന്ന് പറയാം .


പ്രണയം എന്നാല്‍ കാല്പനികതയുടെ  സുന്ദരഭൂമികൂടിയാണ് എത്ര വെയിലിനെയും അവിടെ സൂര്യന്റെ  തൂവലുകള്‍  എന്നെ  അവര്‍  അനുഭവിക്കൂ .പ്രണയകാലം   അതിന്റെ  മാന്ത്രികതകള്‍  കൊണ്ട്  പലരെയും അവരറിയാതെ  തന്നെ തനിക്കു  പോകാവുന്നതിലും  അപ്പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും  ചെയ്യും .

പ്രണയത്തില്‍  പങ്കുവയ്ക്കലുകളാണ് അധികവും .അവിടെ 
പരസ്പരം വാക്കുകള്‍  കൊണ്ടും  നോക്കുകള്‍കൊണ്ടും  ഊട്ടുന്നതില്‍ സംതൃപ്തി  അനുഭവിക്കുന്നു .ആ ലോകത്തെ സുന്ദരവും സന്തോഷമുള്ളതും  ആക്കി  കൂടെക്കൂടെ  ചേര്‍ത്തുപിടിക്കുവാന്‍  രണ്ടുപേര്‍ മത്സരിച്ചു  ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അതിനുവേണ്ടി സ്വയം  മറന്നു  സഞ്ചരിക്കുന്ന  വഴികള്‍  പിന്നീട് എത്ര  അന്വേഷിച്ചാലും  കണ്ടുകിട്ടി എന്നും വരില്ല  .



പ്രണയത്തില്‍ എന്ത് തടസ്സങ്ങളെയും  ചാടിക്കടക്കാന്‍  നിഷ്പ്രയാസം  അവര്‍ വഴികള്‍  കണ്ടെത്തും . എന്തിനും  ഏതിനും  ധൈര്യം ആവേശങ്ങളും  വന്നുചേരുന്ന  സമയങ്ങള്‍ . "എതു പൂച്ചയെയും  കലമുടക്കാന്‍  പാകത്തിന്  ആക്കി  തീര്‍ക്കുന്ന മാന്ത്രവാദിയാണ് പ്രണയം ".സ്വയം അത്  പലരെയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തുകയും മറ്റുള്ളവരെക്കൊണ്ട് വാപൊളിപ്പിക്കുകയും മൂക്കത്ത് വിരല്‍  വെപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും .ചിലപ്പോഴൊക്കെ ആവര്‍ത്തിച്ചു  കൈ  വേദനിപ്പിച്ചു നാം ആഞ്ഞു  വലിച്ചു  വിടുന്നൊരു  റബ്ബര്‍  ബാന്റു പോലെയാണ്  അത് .

എത്ര  മിണ്ടിയാലും  തീരാത്ത  അത്രയും വര്‍ത്തമാനവും ഇഷ്ടങ്ങളും  നനുത്ത  വാക്കുകള്‍  കൊണ്ട്  അമ്മാനമാടി  രസിച്ചവര്‍ ജീവിതത്തിന്റെ മറ്റൊരു  വാതിലിലൂടെ  കൈകോര്‍ത്തു തൊട്ടുരുമ്മി വലതുകാല്‍ വച്ച് കയറുമ്പോള്‍ കുറച്ചു  ദൂരം  അനായാസേനെ  ചിരിച്ചും കളിച്ചും ആസ്വദിച്ചും പറന്നു  നടക്കുന്നു .പിന്നീട് എപ്പോഴോ മറ്റുപലരുടെയും  ജീവിതം നോക്കി അമര്‍ത്തിക്കെട്ടിപ്പിടി ച്ചു  നമ്മള്‍  ഇതുപോലെയൊന്നും ആകില്ലെന്ന് ആവര്‍ത്തിച്ചു  പറഞ്ഞെതെല്ലാം പൊട്ടിത്തൂളി പോകുന്നത്  നോക്കി  നില്‍ക്കേണ്ടി  വരികയും  ചെയ്യും.എന്നിട്ട് " പറ " പിന്നെ " വേറെന്താ ന്നൊക്കെ  കൂട്ടിക്കൂട്ടി  ചോദിച്ചു  അവസാനിക്കാതെ  മിണ്ടിയിരുന്ന പ്രണയത്തിന്റെ  ആകാശങ്ങള്‍ ഏതോ  ദ്വീപെന്നപോലെ ചുരുങ്ങിപ്പോയതെപ്പോഴെന്നു  അറിയാതെ  കണ്ണ്  മിഴിച്ചും മൂക്ക്  ചുവപ്പിച്ചും ഒച്ചഇടര്‍ന്നും നോക്കി  നില്ക്കും .


സ്വന്തമാകും  വരെ  ഒന്നിനോട്  മനുഷ്യര്‍  കാണിക്കുന്ന  പ്രിയം ഇക്കാര്യത്തിലും  വെറുതെ  ഇരിക്കുന്നില്ല  ഇവിടെയും  പലയിടത്തും  അത്  തന്റെ വില്ലന്‍  വേഷം ഭംഗിയായി ചെയ്ത് ,ഡപ്പാംകൂത്തും കളിച്ചു പടക്കം  പൊട്ടിച്ചു ബഹളമുണ്ടാക്കി  വെപ്രാളപ്പെട്ട് ജീവിത്തെ തിരിച്ചിടുകയും  ചെയ്യും .
പുകഴ്ത്തിയതിനെ  എല്ലാം  മാറ്റിപ്പറയുകയും അന്നത്തെത്  പോലെ  ഇന്നില്ലല്ലോ എന്ന  ആവലാതികള്‍  കൊണ്ട്  പരസ്പരം  പുളിവാറല്‍ വീശുകയും  ചെയ്യുമ്പോള്‍ പ്രണയത്തിന്റെ  സുന്ദര  രൂപത്തിനു പതിയെപ്പതിയെ മാറ്റം  വന്നു മറ്റൊന്നായി മാറുന്നു .ചിലത്  വീണ്ടും  അതിന്റെ  ഉന്മാദങ്ങളിലെയ്ക്ക് കാറ്റിനെതിരെ തുഴഞ്ഞു  കയറി   പണ്ടത്തെതിനേക്കാള്‍  ഉണര്‍വ്വോടെ ചിരിച്ചു  നില്‍ക്കും . 

ജീവിത  യാത്രയ്ക്കിടയില്‍  പ്രണയത്തെ  കുടഞ്ഞു കളയുകയോ  മറന്നു  വയ്ക്കുകയോ ചെയ്യുന്നതില്‍ പലപ്പോഴും  ഭീരുത്വമാണോ  നിസ്സഹായതയാണോ  മുന്നിട്ടു  നില്‍ക്കുന്നത്  എന്നതു  പലപ്പോഴും  നമ്മുക്ക്  പിടിതരാത്ത മീനായി വഴുതിക്കൊണ്ടിരിക്കും .

കീശ  കാലിയാകുമ്പോള്‍  വയറു  വിശക്കുമ്പോള്‍ അഴക്‌  അഴിഞ്ഞു  പോകുമ്പോള്‍ ഒക്കെയും  പ്രണയം  എന്നത് വലിയൊരു  തൂക്കുപാലത്തിലൂടെ  ആടിയുലഞ്ഞു പോകുന്ന ഒരു  നിഴല്‍രൂപം  മാത്രമാകുന്നത്  കണ്ടും  കടന്നും  പോയിട്ടുള്ളവരാണ് നമ്മില്‍  പലരും .ആവര്‍ത്തിച്ചു  സമര്തിക്കുവാന്‍ ശ്രമിച്ചാലും പ്രണയത്തിലെ ആത്മാര്‍ഥത പലപ്പോഴും  ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുകയും  ചെയ്യും .


വിശുദ്ധമായ പ്രണയവും  വികൃതമായ  പ്രണയവും  ഉണ്ട് . പലപ്പോഴും  കാമത്തിന്റെ വീര്യമാണ്  ഇവ  രണ്ടിനെയും വേര്‍തിരിച്ചു നല്‍കുക .മഴ ഭൂമിയോട്  ചെയ്യുന്നതിലെ സ്വാഭാവികതയെ അതിന്റെ  വിശുദ്ധിയെ നാം സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു  . ഒരു  മഴു മരങ്ങളോട്  ചെയ്യുന്നതിനെ അതെ  ഭാവത്തോടെ  നാം  സ്വീകരിക്കുമോ എന്ന്  രണ്ടുത്തരത്തില്‍ നോക്കി  നാം  നെടുവീര്‍പ്പിടെണ്ടി  വരും .നെഞ്ചിനുള്ളിലെ ഇഷ്ട്ടം ഇളനീര്  പോലെയാണ് . ഉടലിനു  ഉടലിനോട്  തോന്നുന്നതു മൊട്ടു  വിടര്‍ന്നു കോഴിയും  നേരം വരെ മാത്രം  ജീവനുള്ള  ഒന്നായിരിക്കും .


കണ്ണും  മൂക്കും  ഒന്നും  ഇല്ലാത്ത  പ്രണയങ്ങളില്‍  നിന്നും  ഇന്ന്  കൃത്യമായി പ്ലാനോടെ  പ്രണയിക്കുന്ന  ജോഡികള്‍  വരെ എത്തി  നില്ക്കുകയാണ്.ജാതിയും  മതവും ജോലിയും പണവും എല്ലാം  നോക്കി രണ്ടു കുടുംബത്തിന്റെയും പരാതികളോ
കണ്ണുരുട്ടലുകളോ   ഇല്ലാതെ വളരെ  സിമ്പിള്‍  ആയി  അവര്‍ പ്രണയത്തെ  ജീവിതത്തിലേക്ക്  പറിച്ചു  നടുന്നു .വളരെ  പ്രാക്റ്റിക്കലായി  പ്രണയത്തെ  നോക്കി  കാണുന്നവര്‍ എന്ന  ലേബല്‍  അവര്‍ക്ക് പതിച്ചു  കിട്ടുകയും  ചെയ്യും .

ന്യൂ ജെന്‍ പ്രണയ  കഥകളില്‍ ഉടുപ്പുകളെക്കാള്‍ വേഗത്തില്‍ മാറി മാറി ഇട്ടു  നോക്കി ഊരി   എറിയുന്ന തരത്തില്‍  ഉള്ള കളികളും ഇന്ന്  നമുക്ക്  സുപരിചിതമാണ് .എത്രയെത്ര  പുതിയ  മാനങ്ങള്‍  ഇനിയും  പ്രണയത്തിന്റെ  നിഘണ്ടുവില്‍  എഴുതിച്ചേര്‍ക്കാനിരിക്കുന്നു . 
എത്ര എഴുതിയാലും  പറഞ്ഞാലും തീരാത്ത  ഒന്നായി  പിന്നേം  അത്  കാലങ്ങള്‍  മാറി മാറി  സഞ്ചാരം തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടിരിക്കും .കവികളുടെയും സിനിമകളുടെയും ക്യാംബസ്സുകളുടെയും  ഓമന  സന്താനമായി  പ്രണയം  പിന്നെയും  കൊഞ്ചി  വഷളാകും  .

വൃദ്ധനെ പഴയ വികൃതിയാക്കുവാനും തളര്‍ന്നു കിടക്കുന്നവനെ ചിറകുകള്‍  ഉണ്ടെന്നു  തോന്നിപ്പിക്കുവാനും ഈ  പ്രണയം എന്നതൊന്നു  മതി  എന്നതും  അതിശയം തന്നെ .ഒരേസമയം  പുതുക്കപ്പെടുകയും എന്നാല്‍ ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ളതുമായ പ്രണയത്തിനു നമ്മുടെ  ഭാഷകളോ വിവര്‍ത്തനങ്ങളോ   പോരാതെ  വരുന്നു എന്നതും കൂടിയാണ്അവസാനം നാം കണ്ടുപിടിക്കുന്ന  ഒരു  സത്യം.
*************************************************************************************************************************

ആകാശ നുണ





ആകാശം എന്ന ബോര്‍ഡ് കണ്ടാണ്‌ കയറിയത് .
ഒരു തുടം കാറ്റോ ഒരു നുള്ള് മേഘമോ
ഒരു ചീന്ത് നീലിമയോ കണ്ടില്ല .
ഒറ്റ നോട്ടത്തില്‍ ജീവിതം
അറ്റമില്ലായ്മയിലേയ്ക്ക് അഴിച്ചുവിട്ടപോലുള്ള 
ഒരു കള്ളവണ്ടിയാണെന്ന്
തോന്നുകയേയില്ല .

ഭീരു


അറിവ് 
അതിന്‍റെ ഒരു തുള്ളി 
എന്‍റെ നാക്കിലിറ്റിച്ചു
ഉപ്പു കനച്ച് നാവുളുക്കി 
ഞാനതിനെ തുപ്പിക്കളഞ്ഞു 
ഭീരു"എന്ന ചീട്ടുയര്‍ത്തി
അതെന്റെ മുന്നിലപ്പോള്‍
നിവര്‍ന്നുനിന്നു മൃദുവായ്‌ പുഞ്ചിരിച്ചു .
അതിനു മുന്നില്‍
ഉടലുപൊള്ളി ഉയിരുപൊള്ളി
ചുരുണ്ടിരിക്കുന്നു ഞാന്‍ .





6.20.2017

കാല്‍ക്കാശിനു വിലയുള്ള ചിലത്


ഉപദേശകന്റെ ചിന്തകള്‍ വിശാലമാണ്
എങ്കിലും
 അവ അവന്റെ വാക്കില്‍ നിന്നും 
അവനവന്‍ ഇടങ്ങളിലേയ്ക്ക്
 ഇറങ്ങി നടക്കുമ്പോള്‍
 വഴികള്‍ താനേ ഇടുങ്ങിയതാകുന്നു .

അവന്‍ പറത്തിവിട്ട ഓരോ നടുനിവര്‍ന്ന
ചിറകുവീശലുകളില്‍ നിന്നും
ചുരുണ്ട് ചുരുണ്ട്
തന്റെമാത്രം കൊക്കൂണിനുള്ളിലേയ്ക്ക്
 തിരികെ കയറുവാന്‍ വെമ്പുന്ന
എല്ലില്ലാത്ത ഒരു ശബ്ദം മാത്രമാകുന്നു .

കൈകള്‍ വിശാലമായി വിരിച്ചുപിടിച്ച്
വിരലുകള്‍ ആവോളം അകലെയ്ക് ചൂണ്ടിയും
 അവന്‍ വികാരാവേശങ്ങളെ
വാക്കില്‍ തൊടുത്തു തൊടുത്തുവിടുന്നു .

ചിന്തകള്‍ ചതുരമെങ്കിലും
എത്ര വിശാലമായി അവര്‍ കള്ളം പറയുന്നു .
സ്വയം നിറവെന്നു ഭാവിക്കുന്നു
ശൂന്യമെന്നൊരു കാലം അത് തട്ടിയുടച്ച്
കടന്നുപോകുന്നു .

നമുക്കുള്ളിലും ഒരാളിതാ
വാക്കുകളുയര്‍ത്തിയും ചൂണ്ടു വിരല്‍ വിറപ്പിച്ചും
അതിന്‍റെ ഇരയ്ക്കുമേല്‍
ആഞ്ഞാഞ്ഞു തൊടുത്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു ,
സ്വയം നിവര്‍ത്തുമ്പോഴൊക്കെയും വീണ്ടും വീണ്ടും
ചുരുണ്ടുപോകുന്ന ഒന്നിനെ .
_________________________

6.06.2017

ഒറ്റ



ഒറ്റവാക്കിനാല്‍ പൊതിഞ്ഞ്
ഒറ്റിയൊറ്റി ഓമനിച്ച് 
ഒറ്റ തെറ്റാലി ആഞ്ഞു ഞാന്‍ 
ഒറ്റ ഏറുവച്ചുകൊടുക്കുന്നീ ജീവിതത്തില്‍ 
ഒറ്റയെന്ന വാക്കിലിരട്ടപെറ്റിരിക്കു ന്ന 
ഒറ്റവളവുള്ളൊരക്ഷരത്തെ .
__________________________ ♥ 
ചിത്രം -സൗദി ആലിലാസ് & പാലപ്പൂവ്സ്




5.31.2017

നീര്‍മാതളപ്പൂ മണം







നോമ്പുകാലത്തെ ഈന്തപ്പഴച്ചീളുകള്‍ പോലെ
ഞാനെന്നെ ഈ ലോകത്തിനു മുന്നില്‍ വച്ചു .
ചിലര്‍ ആത്മാര്‍ഥമായും കരുണയോടെയും
മറ്റുചിലര്‍ കാപട്യത്തോടെയും കള്ളങ്ങളോടെയും എന്നെ
രുചിച്ചു നോക്കി .

കൃഷ്ണനും മുഹമ്മദും ക്രിസ്തുവും ആയ
ഒരുവനായിരുന്നു എന്‍റെ പ്രണയമെന്ന്
വിവര്‍ത്തനം ചെയ്ത് ചെയ്തു ഞാന്‍
 തളര്‍ന്നുപോയിരുന്നു .

എന്‍റെ ചിന്തകളുടെ ഉണ്മാദങ്ങളും ഉണ്മകളും
പ്രണയവും മതങ്ങളും കൊണ്ട്
ഞാന്‍ നിങ്ങളുടെ വീഞ്ഞുപാത്രങ്ങളെ
എന്നും സമൃദ്ധമാക്കി .
വീണ്ടും വീണ്ടും വിശപ്പിലേയ്ക്കും ദാഹത്തിലേയ്ക്കും
നിങ്ങളെന്നെ ഇന്നും വീതിച്ചെടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു.

ഈ ജീവിതം വെളുപ്പില്‍ കടുത്ത പുള്ളികളുള്ള
ശലഭച്ചിറകുപോലെ എന്നെ അടര്‍ത്തിയെടുത്തിരിക്കുന്നു .
ജീവിതം എന്നെയും ഞാന്‍ ജീവിതത്തെയും പൂര്‍ത്തിയാക്കി 
കടന്നുപോയിരിക്കുന്നു .
നീര്‍മാതളങ്ങള്‍ തളിര്‍ക്കുകയും
പൂക്കളെച്ചുരത്തുകയും ചെയ്യുന്ന
കാലങ്ങളെ നിങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി ഞാനിനിയും ഇവിടെ
ബാക്കിയാക്കിയിരിക്കുന്നു .
ഇപ്പോള്‍
മതമോ മനുഷ്യനോ അല്ലാത്ത ഏതോ ഒന്നിലേയ്ക്ക്
കാലം എന്റെ ജീവനെ
പരിവര്‍ത്തനം ചെയ്തു തീര്‍ത്തിരിക്കുന്നു .
നിറയെ വിരിച്ച വെള്ളപ്പൂക്കള്‍ക്കിടയില്‍ 
ഏതോ സ്വപ്നം കണ്ടു കിടക്കുന്നപോലെ ..
ഞാന്‍ മരിച്ചുപോയിരിക്കുന്നു .
____________ @ മൊണാലിസ